یـــــوم و لیـــله

اخباريون و اعتقادات آنان

              اخباریون و اخباریگری نوعی تفکر در فهم احکام دین است که در مقابل اصولیون در بین علمای شیعه می باشند و ویژگی های آنان را می توان در موارد ذیل خلاصه نمود ：

۱. مؤسس این تفکر میرزا محمد استر آبادی (م۱۰۳۳ق) و شاگردش ملا امین استرآبادی می باشند .
۲. بر خلاف اصولیون که قائلین به اجتهادند , اینان اجتهاد در احکام دین را حرام می دانند . بدین سبب تقلید در احکام دین را نیز حرام می دانند .
@abdollah_hamzehi
۳. ظاهر قرآن را حجت نمی دانند و معتقدند قرآن را فقط ائمه معصومین می فهمند و بس . لذا مخالف تفسیر اجتهادی هستند و فقط تفسیر مأثور یا روایی را معتبر می شمارند .
۴. حجیت عقل را نمی پذیرند بدین سبب که می گویند عقل خطاکار است و نمی تواند مبنای استخراج احکام دین باشد .

۵. إجماع را قبول ندارند و آن را دلیل انتخاب خلیفه اول می دانند .
۶. قائل به صحت تمام روایات کتب اربعه بوده و بدین سبب مخالف علم رجال می باشند . همچنین تقسیمات چهارگانه حدیثی (صحیح , حسن , موثق, ضعیف ) را قبول ندارند .

۷. آنان تقلید و رجوع به متخصص را بطور ابتدایی از عالمی که از دنیا رفته جایز می دانند برخلاف اصولیون که تقلید ابتدایی از میت را جایز نمی شمارند .
۸. برخی از اخباریون افراطی قائل به تحریف قرآن بودند و این تفکر برگرفته از روایات معدود و ضعیفی بود که دال بر تحریف قرآن است بر خلاف اجماع علمای شیعه که امکان تحریف را مردود می شمارند .

√ مدت دو قرن بین علماى اصولى و اخبارى اختلاف عمیق وجود داشت و اخباری ها بر اصولی ها غالب شده بودند، تا این که آقا محمد باقر وحید بهبهانى (م ۱۲۰۸ ق) بساط آنها را برچید و از زمان او مجتهدان بر اخباری ها غلبه یافتند و امروزه اخباری ها بسیار در اقلیت اند.

اخباريگري تعصب و اعتدال

           برخی از مخالفان امروزی اخباریگری در نقد این تفکر کوشیده اند که بین محدثان و اخباریان فرق قائل شوند .  به نظر نگارنده و بسیاری دیگر اخباریگری از نظر شدت و ضعفق دارای یک حد و اندازه نمی باشد و در حقیقت اخباریگری از یک طیف اعتقادی از حالت اعتدال تا حالت شدید و تعصب گونه برخوردار است تا جایی که متعصبان از اخباریون کار مجتهدان را لعن می کردند .
این نمی توان  بطور کلی محدثان و اخباریان را از هم جدا کرد .