چگونه قضاوت کنیم ؟
چگونه قضاوت کنیم ؟
نوشته عبدالله حمزه یی
قال رسول الله ( ص ) : حب الشیء یعمی و یصم .
رسول خدا فرمودند : دوست داشتن چیزی انسان را کور و کر می کند .
دوست داشتن چگونه انسان را کور و کر می کند ؟ جز از دیدن عیوب و نقایص او و آیا جز از انجام داوری عادلانه .
پس بهتر است در مورد هر چیز و هر کس بدون هیچگونه حب و بغض قضاوت کنیم . برای این کار باید ذهن خود را از آن چیز کاملا پاک و خالی نماییم . هر چند این امر کاری است بس دشوار و مشکل و گاهی لا محال .
اصلا در مورد دین خود کمی تحقیق کنیم . هر کس به دین و آیینی متولد شده است و بر آن دین و آیین می زید . آیا اگر ما هم اهل تسنن متولد می شدیم یا نمی دانم مسحی و یا یهودی و یا هر فرقه و آیین دیگری باز به سوی آیین تشیع رو می کردیم .
چقدر دین و اعتقاد موروثی که از پدر و مادر به ما به ارث رسیده است ارزش دارد ؟ از کجا معلوم که ما بر صراط حقیم ؟ مگر نه این است که همگان خود را حق و بر سبیل هدایت می دانند .
آیا ارزش کسی که با تحقیق و تفحص به تشیع رسیده است با من و ما که پدر جدی مسلمان شیعه بودیم یکی است .
این بود در مورد اصل اعتقاد و دین ما . در مورد همه چیز باید چنین بیندیشیم و صد البته تحقیق را باید بدون هیچ تعصب و حب و بغضی و آنهم از تشیع علوی که به آن معتقدیم آغاز کنیم و الی آخر .....
در آخر این مقال شما را دعوت به خواندن این شعر بسیار زیبا از وحشی بافقی می کنم که خود به سبک و سیاق این شاعر بسیار علاقمندم .
به مجنون گفت روزی عیب جویی
که پیدا کن به از لیلی نکویی
که لیلی گرچه در چشم تو حوریست
به هر جزئی ز حسن او قصوری است
ز حرف عیب جو مجنون بر آشفت
در آن عاشفتگی خندان شد و گفت
تو کی دانی که لیلی چون نکویی است
کزو چشمت همین بر زلف و روییست
تو قد بینی و مجنون جلوه ی ناز
تو چشم و او نگاه ناوک انداز
تو مو بینی و مجنون پیچش مو
تو ابرو او اشارت های ابرو
دل مجنون ز شکر خنده خونست
تو لب می بینی و دندان که چون است
کسی کو را تو لیلی کرده ام نام
به آن لیلی است کز من برده آرام
اگر می بود لیلی بد نمی بود
تو را رد کردن او حد نمی بود .
با سلام