( مصطلحات حدیث - ۱ ) 

 « حدیث » چیست ؟

تحقیق و گردآوری : عبدالله حمزه یی

معنای لغوی حدیث :

حدیث از « حدث » یا « حدوث » به معنای وقوع و ظهور می باشد . در قرآن این کلمه به صورت عبارت « ذکر محدث » و نیز « احسن الحدیث » آمده است .

معنای اصطلاحی حدیث :

                در دیگاه شیعه حدیث عبارت است از :« ما یحکی قول المعصوم او فعله او تقریره » یعنی حدیث کلامی است که از گفتار ، کردار و یا تقریر معصوم علیه السلام حکایت می کند .

               شهیدثانی نیز در کتاب « الدرایه » می گوید : «و هو کلام یحکی قول المعصوم علیه السلام أو فعله  أو تقریره »

در این تعریف سخن از تقریر آمده لذا باید با این عبارت نیز آشنا شد .

             تقریر آن است که در حضور معصوم علیه السلام کاری انجام شود و یا سخنی گفته شود و معصوم ع آن را تایید نماید و یا با آن مخالف نکند و بعبارتی سکوت کند . البته مشروط بر اینکه محظور خاصی وجود نداشته باشد مانند تقیه .

                 در دیدگاه برادران اهل سنت : به گفتار ، کردار و یا تقریر  پیامبر ، صحابه و برخی از تابعین ، حدیث گویند .

                 لازم به ذکر است احتمالا در درجه نخست حدیث حکایت دارد از قول معصوم ، بعد فعل و تقریر او ع .

* برخی مانند ابن حجر عسقلانی آنرا مقابل قدیم می دانند زیرا قرآن قدیم است و سخنان معصومین ع جدید و به قولی حدیث است .

* برخی نیز معتقدند این سخنان در بیان قوانین الهی همواره طراوت و تازگی دارند لذا به آنها حدیث گویند .

منابع :   * کلاس های درسی استاد هادی حجت .

            * الدرایه زین الدین بن علی العاملی ( شهید ثانی ) .        

             * تاریخ عمومی حدیث ، دکتر مجید معارف .